در عصر جدید، با افزایش روزافزون پیچیدگی های کسب و کارها، رقابتی شدن بازارها و جهانی شدن کشورها، "نوآوری" به یک مقوله کلیدی برای رشد پایدار و حیات اقتصادی کشورها تبدیل شده است. بسیاری از دولت ها و کشورها برنامه ریزی برای توسعه نوآوری در سطوح مختلف کشور خود را آغاز نموده اند.
برای توسعه نوآوری رویکردهای مختلفی وجود دارد، اما آخرین و کامل ترین رویکردی که تاکنون مورد توجه بسیاری از محققان و سیاست گذاران قرار گرفته است رویکرد سیستمی می باشد. رویکرد سیستمی توسعه نوآوری معتقد است که نوآوری در بستر یک سیستم توسعه می یابد. این سیستم دارای بازیگران مختلفی است که تعاملات میان آن ها منجر به توسعه نوآوری می گردد.
تاکنون کشورهای زیادی سعی کرده اند که با طراحی این سیستم، زمینه رشد و توسعه نوآوری را فراهم نمایند. طراحی سیستم مزبور به این معنی است که بازیگران مرتبط و مورد نیاز برای توسعه نوآوری، در سطوح مختلف ملی، منطقه ای، بخشی و فناوری، شناخته و ایجاد شوند و زمینه تعامل موثر بین آن ها فراهم گردد. بی شک نقش حمکرانی و نهادهای قانونی، به عنوان یکی از بازیگران اصلی ایجاد چنین سیستمی در هر کشور، انکار ناپذیر است.
در پست های بعدی بیشتر به بحث های مفهوم نوآوری، توسعه نوآوری، سیستم های نوآوری، سطوح مختلف سیستم های نوآوری، شاخص های ارزیابی توسعه نوآوری و پویایی شناسی سیستم های نوآوری خواهیم پرداخت.
اگر مایل به دریافت مطالب بیشتر در مورد عناوین مذکور هستید لطفا نظر خود را در زیر این پست بیان نمایید تا بنده روحیه و انرژی مضاعف برای تهیه مطالب و ارائه خدمت شما دریافت نمایم.
وحید زاهدی
برچسب:
نویسنده: ترانه توکلی